History of ghent
History Ghent south and Sint Jacobschurch
In the middle ages belonged the area between the Brabantdam, which was then still a dike, and the Reep - the port to the Sint-Janschurch, now the Sint-Baafscathedral - to the most swampy and unhealthy areas of the complete city.The contagious sicknesses started generally here. It was here that, then already, prostitutes were referred.The old and original Ghent town regulation mentions anno 1486
sye wierden ghebannen over Schelde.
It mentions also that all brothel holders of the Sint-Nicolas' Parish had to move to `over Schelde' in 1530.
dat alle vrauwen van lichten ende oneersamen levene ende conversatien, ruumen ende vertrecken uten heerlichen ende goeden ghebuerten dezer stede daer sy hemlieden houden, ende gaen logieren ende woenen in de plaetsen ende quartieren daer toe gheordonneert, te weten over Schelde, ende dit binnen de veertien daeghen, up pene van de ban van 10 jaeren.
In 1850, the south station arose to a design of architect Payen. It was the complement of an active railway policy that itself had developed since 1837 as from the south with the lines to Dendermonde, Aalter, Deinze and later also these to Brussels and Antwerp. Around the south station the first citizen houses were accelerated, but because of the increasing activity around the station they were cultivated soon to bar, restaurants and/or hotels. There was naturally a connection necessary between the station and the town centre and this way accelerated on application of architect Vander Donckt construction master Eyckens in 1851-52 a shop gallery between the Brabantdam and the Schepenenvijverstraat, on grounds of the former factory Poelman-Hameling. It became the Vander Doncktdoorgang, Gloaze Stroate , because with its fine glass rods and its entirely glazed arbour.This gallery was with its 18 shops even transparency as a conservatory construction. In fact she was the typical, changeable product of the 19th century liberaaleconomic system. This harbour of luxuriously - and vogue Articles must attrack a type of public who felt itself best at home in illusionistische atmosphere of tempered slightly of the passages and in the lights of theatre foyers, coffee houses, restaurants and sternly: the bohémien, the boulevardier and their female equivalents.In 1866, after a heavy cholera epidemic had infested the complete city, the provincial medical commission requested a research. The result of this was a proposal to far-reaching cleansing of the district : the Nederschelde, which the area with a lot of kronkels had be vaulted run through, the district had obtained from its isolation and transformed to a turning-table of movement in the immediate surroundings of the new south station.In 1880, town engineer Emile Braun inspected a cleansing plan well that it was devised by architect Edmond the Vigne and engineer Edouard Zollikofer - was second proposal already their - and this way n 1883 under burgomaster Hyppoliet lip paunch (1882 - 1895) one of the largest urbanisation projects from the Ghent history was started up. Doorheen the small straatjes and beluiken of the district Overschelde the Vlaanderenstraat were drawn, a broad, slightly bowed boulevard which to the partly covered, partly subdued Schelde in a V-shaped form split up themselves in two narrower boulevards, the Henegouwenstraat and the Limburgstraat. V-vorm were perhaps not occasional but on the contrary a covered reference to the receiving attitude of the former deernen from the district, now however an open invitation to the occupants of the old town centre for itself massively to the south station break down. Opposite one counted that the tired train travellers at getting off as from the stop ace the drawer station would get as of now a refreshing visibility on the superb perspective of our historical monuments instead of on eene collection of houses with staircase gables and thousands witness which pine kim to cut through lifts, and above which one, by eenen spray surrounds, difficultly our stately head church, pine dragon of the belltower, the ancient torrekens of the NiklaaskerkNiklaaskerk Niklaaskerk and the other klokkentorens see coming, quotation from the Gazette van Ghent around 1840.
Around the Friday market there also quarters that it had been very inhabited a parish church needed.The first church was started in 1093, burned down in 1120 and was then replaced by stones bldg. Almost each part of this was changed in the course of times.The JacobskerkJacobskerk Jacobskerk were totally differing of those of Sint-Jan (= now Sint-Baafs) and of Sint-Niklaas. Sint-Jacobs shown much more local traditions in its architecture and were less influenced by the ideas from France or Brabant. The church had no crypt. The two westertorens take off us to some churches Normandië. Octagonal tower is in local style. The rectangular chancel, probably with bowed absis and the two original vault Len on the East side of the cross beech, was unsatisfactory of at the beginning. The narrow passage hardly passage granted between the walls of the chancel and of the two vault Len, rain probably dripped of the roofs and damaged the bldg.The construction master or the parishioners became dissatisfied rapidly, because they started already around the 13e centuries introduce changes. The middenbeuk, which were probably too dark and too heavy, became increased and the columns became higher and more elegant. Also the vault Len of they-zijbeuken and of the cross beech and the chancel became increased and to the call centre tower two deepenings were added.Toch all this did not appear sufficient because around the end of the 14e centuries and the beginning of the 15e centuries one worked for the vault Len of the cross beech and the chancel: all this was considerably modified, the walls between the chancel and the vault Len were removed and one built a larger chancel with one broad walking pace and five vault Len around the absis.Church and parish shared it, however, and sickly of the city. Thus she was twice infested in the turbulent 16th century by the beeldenstrom (in 1566, the beginning of the religious beroerten in the Netherlands, and in 1578 during the calvinistic reign. Church furniture the Gothic and Renaissance period were virtually devastated entirely.Just around 1600 convalescence can come definitively on pace. The most of art work which you can admire now still to be of younger date.Further modifications in 17th were followed by a complete change in the 18th century, then each available surface was plastered and new gables and enormous doors were added.The French bezetting in the 17th and 18th century went accompanied by claims and seizures of already silverware and the most bells.In the 19th century unfortunate interventions still more followed: a furnace bridge, the koorgestoelte from the 1718-1720 and baroque lockings of the they vault Len were sold. Around 1840 a new floor was constructed, where all old sepulchre toes were removed. Some were confirmed afterwards to the walls.All this led, in the 19th century (1870-1906), to a type restoration o.l.v. architect A. Van Assche, which wanted the church in a Romanesque-Gothic view repair. The embellissementen from the 18th century were removed fortunately. But the furie of the neo-gotiek made it almost impossible to recognise the original lines of the construction. The West party of the church has repaired in Romanesque style, the rest of the church mainly in Gothic style. Fortunately was the call centre towers, although repaired, not modified. The passage of Romanesque to the Gothic bouwtrant is well noticeable to the torens, where the zuidtoren have 15e towering peak hours in Lediaanse stone (= stone from Lede).
Curiosities:The outside side of the church has been mainly accelerated in Doorniksesteen, originating from Henegouwen. This hard material was frequently applied in the complete regionregion region, where it could be transported easily concerning water.The church has a soberly Gothic interior. - There fancy renaissancesacramentstoren (= towering tabernacle) stand, in white, black and pink marble, with parts in gemarmerd wood and terra cotta and parts in purchaser. Carried out in vroeg-barokstijl and attributed to Jeroom Du Quesnoy the older one in 1593. Supposedly it was finished in several phases and by several artists between 1693 and 1751. They proposal tableaux from old and new will.- There is the head furnace bridge in barokstijl, in white and black marble, made by Jacques Cocx in 1657. This head furnace bridge contains the painting the death through torture of H. Jacobus by Jan Boeckhorst painted in 1659. At the top in the niche of this furnace bridge shines a picture of Sint-Jacob as a pilgrim. The furnace bridge tomb was renewed in 1784-1785 Jacob Martens.- Marble they furnace bridges (17th and 18th century);- Koorgestoelte of approx. 1830;- communion bank made in wrought iron, partly gilded and silver-plated, in 1834, Christiaens;- Oaken sermon chair (= pulpit) in Lodewijk XVI-stijl, Jacques manufactured Dutry. Wood carving is of the hand of Jacques Lagye. The blank marble picture of H. Jacob, the four marble bass relief on the tank were manufactured Charles Van Poucke (1786-1792);- Several confessionals in barokstijl (17th 18th century);There is a rich collection paintings (46 stuks)
The order of the Trinitariërs. In one of the they vault Len of Sint-Jacobs had the sacrament order of the Trinitariërs its accommodation. This order got lodging in the former vault of H. Cornelius. Since 1668 it has been the vault of the brotherhood of H. Drievuldigheid.The order of the Trinitariërs was set up in 1198 in Italy by the priests Johannes of Martha and Felix van Valois. The order put himself to aim a larger of imparting worship for the mystery of H. Drievuldigheid, the care in general and repurchase of christenslaven from mohamedaanse captivity in particular.In 1641 monsignor sadly, bishop of Ghent, a brotherhood of the sacrament Trinity was established. The Ghent JacobsparochieJacobsparochie Jacobsparochie became this way the coordination centre of the action in the Flemish districts. (1)For this reason the two paintings (of Gaspar the Crayer and of Jan van Cleef) are important. Where Gaspar the Crayer attract the attention still to the sultan, are its student already much more documented and are this painting documentary more complete (visibility on Algiers, Tripolis or Tunis, negotiating an order brother with muzelmaanse representative, visits and courage talk into slaves of the prisoner).Also in St-Walburgakerk of Oudenaarde and in St-Petrus and Pauluskerk of Oostende one find references to the confrerie.
Summary of the history of Ghent by the centuries gone.
Archaeological research has shown that there settlements happened in Ghent in prehistory. More later, in the Roman period, the core of the city started grow in the buurt of the junction of the 2 rivers, namely the Schelde and the Leie. The Flemish name for `Gent' arrival probably of the Celtic `Ganda', what means junction or mouth.
With the establishment of the PietersabdijPietersabdij Pietersabdij (later the BaafsabdijBaafsabdij Baafsabdij) around the year 630 Ghent grew further. Later a second abbey came, the so-called Blandijnberg. Around these 2 religious centres the starting town core came about. This new city was important enough establish a trade port. Charlemagne gave to the port himself a fleet to protect itself against the Viking. Both in 851 and in 879 the Viking has attacked the city and has plundered. Afterwards a wooden establishment was briefly built for a better protection. This establishment stood at the place where now the `Gravensteen' are themselves.
Of 11de up to the 12de centuries Ghent developed into an important trade centre, especially thanks to the product manufactured of Laeken, from English wool. In 1178 earl of the Elzas Ghent gave Filips is first privileges. The same earl transformed the wooden establishment to stones fort, improves known as the `Gravensteen'. in the 13de centuries the city was governed by an oligarchy of patriciërs, they defended their own trade interests constantly compared with the earl and the corporations.
During the hundred-year-old war the earl of Flanders chose the side of the French king. But Ghent was mainly dependent of the import of English wool. For this reason the inhabitants of Ghent asked to Jacob preserve van Artevelde, for the trade relations with United Kingdom. By diplomatic action he has succeeded and he could avoid a conflict with the French king. Jacob were assassinated in 1345 by its own people, but its son Filip van Artevelde put the opposition against the earl of Flanders, Lodewijk van Male further.
In the 15de centuries Ghent under the reign of Bulgarian dukes endured, they Flanders policypolicy policy had obtained county. The city hit back is most important obtain privileges under the young Bulgarian duchess, Mary. Its marriage with Maximiliaan of Austria. In the 15de centuries Ghent under the strict supervision of the sepulchres of Burgundy (that Flanders had obtained by political marriages) was the city could important privileges have been preserved under the young countess of Burgundy, Maria. Its marriage with. Maximiliaan of Austria brought Van Habsburg to the low countries in the house. The grandson of Maria and Maximiliaan was born in Ghent in the year 1500: KAREL V. although himself born in Ghent, punished to KAREL V have been town-enjoyed strictly because they wanted pay no more war taxes
From the reign of Philip II of Spain (son of Karel V) Ghent suffered, just like the most of Flemish cities and the low countries, from the religious problems between Protestants and left catholic many people the impoverished Flanders and drew to United Kingdom and Germany. It was only under the Burggraven Albrecht and Isabella that Ghent thrived. Later improved the economic situation by the construction of a canal between the Ghent port and the city Oostende. War was however never remote. Certainly then Loius XIV of France repeatedly tried conquer Flanders. The Austrian period of the 18de centuries brought peace and prosperity. New industries were set up: sugar, cotton.
In 1795, the former Austrian The Netherlands were joined at France. As from 1800 the cotton industry started thrive. An occupant of Ghent, groins Bauwens, smuggled the construction plans of a cotton mill from United Kingdom. Ghent became one of the most important industrial centres of the French realm. After the battle of Waterloo and the loss of Napoleon, the French The Netherlands were united with the Netherlands in the united The Netherlands. King Willem I founded the Ghent university in 1817, and built the canal Gent-Terneuzen. Ghent grew more and more as an industrial centre. The number of inhabitants tripled in the 19de centuries. The terrible work - and woontoestanden resulted in the first Belgian trade union movement in Ghent. Ghent played also an important role in the Flemish movement in Belgium. In 1930, the Ghent university became Dutch-speaking. Now Ghent has approximately 280,000 inhabitants. It is the capital of the province Oost-Vlaanderen.
FOR MORE INFORMATION, CLICK HERE
Geschiedenis Gent zuid en Sint Jacobskerk
In de middeleeuwen behoorde het gebied tussen de Brabantdam, die toen nog een dijk was, en de Reep – de Scheldehaven aan de Sint-Janskerk, nu Sint-Baafskathedraal – tot de meest moerassige en ongezonde zones van de hele stad.
De besmettelijke ziekten die regelmatig de stad uitbraken begonnen meestal hier. Het was dan ook naar hier dat, toen reeds, publieke vrouwen werden verwezen.
Het oude en originele Gentse stadsreglement anno 1486 vermeldt
sye wierden ghebannen over Schelde.
Het vermeldt ook dat alle bordeelhouders van de Sint-Nicolaasparochie naar ‘over Schelde’ moesten verhuizen in 1530.
dat alle vrauwen van lichten ende oneersamen levene ende conversatien, ruumen ende vertrecken uten heerlichen ende goeden ghebuerten dezer stede daer sy hemlieden houden, ende gaen logieren ende woenen in de plaetsen ende quartieren daer toe gheordonneert, te weten over Schelde, ende dit binnen de veertien daeghen, up pene van de ban van 10 jaeren.
In 1850 verrees het Zuidstation naar een ontwerp van architect Payen. Het was de bekroning van een actief spoorwegbeleid dat zich sinds 1837 vanaf de Zuid met de lijnen naar Dendermonde, Aalter, Deinze en later ook deze naar Brussel en Antwerpen had ontwikkeld. Rond het Zuidstation werden de eerste burgerhuizen opgetrokken, maar omwille van de toenemende activiteit rond het station werden ze weldra verbouwd tot café’s, restaurants en/of hotels. Er was vanzelfsprekend een verbinding nodig tussen het station en het stadscentrum en zo trok op aanvraag van architect Vander Donckt bouwmeester Eyckens in 1851-52 een winkelgalerij op tussen de Brabantdam en de Schepenenvijverstraat, op gronden van de voormalige fabriek Poelman-Hameling. Het werd de Vander Doncktdoorgang, in de volksmond al vlug Polkadoorgang of Gloaze Stroate geheten, want met haar fijne glasroeden en haar volledig beglaasd tongewelf was deze galerij met haar 18 winkels even transparant als een serreconstructie. In feite was zij het typische, wispelturige product van het negentiende-eeuwse liberaaleconomische systeem. Dit oord van luxe -en modeartikelen moest immers een soort publiek aantrekken dat zich het best thuis voelde in de illusionistische atmosfeer van het getemperde licht der passages en in het kunstlicht van theaterfoyers, koffiehuizen, restaurants en bars: de flaneur, de bohémien, de boulevardier en hun vrouwelijke equivalenten.
Nadat in 1866 een zware cholera-epidemie vanuit Overschelde de hele stad had geteisterd werd de provinciale medische commissie verzocht een onderzoek in te stellen. Het resultaat hiervan was een voorstel tot verregaande sanering van de nederscheldewijk: de Nederschelde, die het gebied met vele kronkels doorstroomde, moest overwelfd worden, de wijk moest uit haar isolement gehaald worden en omgetoverd tot een draaischijf van verkeer in de onmiddellijke omgeving van het nieuwe Zuidstation.
In 1880 keurde stadsingenieur Emile Braun een saneringsplan goed dat ontworpen was door architect Edmond de Vigne en ingenieur Edouard Zollikofer – het was reeds hun tweede voorstel – en zo werd n 1883 onder burgemeester Hyppoliet Lippens (1882 – 1895) één van de grootste urbanisatieprojecten uit de Gentse geschiedenis opgestart. Doorheen de kleine straatjes en beluiken van de wijk Overschelde werd de Vlaanderenstraat getrokken, een brede, licht buigende boulevard die zich aan de deels overdekte, deels gedempte Schelde V-vormig splitste in twee smallere boulevards, de Henegouwenstraat en de Limburgstraat. De V-vorm was misschien niet toevallig maar integendeel een bedekte verwijzing naar de ontvangende houding van de voormalige deernen uit de wijk, nu evenwel een open uitnodiging naar de bewoners van het oude stadscentrum toe om zich massaal naar het Zuidstation te begeven. Omgekeerd rekende men erop dat de vermoeide treinreizigers bij het uitstappen vanaf de Palace de la Station voortaan een verkwikkend zicht zouden krijgen op het schitterend perspectief van onze historische monumenten in plaats van op eene verzameling van huizen met trapgevels en duizenden schouwen welke den kim doorsnijden, en waarboven men, door eenen lichten nevel omringt, met moeite onze statige hoofdkerk, den draak van het Belfort, de aloude torrekens der Sint-Niklaaskerk en de ander klokkentorens ziet aanbreken, citaat uit de Gazette van Ghent rond 1840.
Rond de Vrijdagmarkt was er ook een druk bewoond kwartier dat een parochiekerk behoefde.
De eerste kerk werd begonnen in 1093, brandde af in 1120 en werd dan vervangen door een stenen gebouw. Bijna elk deel hiervan werd in de loop der tijden veranderd.
De Sint-Jacobskerk was totaal verschillend van die van Sint-Jan (= nu Sint-Baafs) en van Sint-Niklaas. Sint-Jacobs vertoonde veel meer lokale tradities in zijn architectuur en werd minder beinvloed door de ideëen uit Frankrijk of Brabant. De kerk had geen crypte. De twee westertorens doen ons aan sommige kerken uit Normandië. De octogonale toren is in lokale stijl. Het rechthoekige koor, waarschijnlijk met een gebogen absis en de twee oorspronkelijke kapellen aan de oostzijde van de kruisbeuk, waren onbevredigend van bij het begin. De smalle doorgang tussen de muren van het koor en van de twee kapellen verleende nauwelijks doortocht, de regen druppelde waarschijnlijk van de daken en beschadigde het gebouw.
De bouwmeester of de parochianen werden vlug ontevreden, want ze begonnen reeds rond de 13e eeuw veranderingen aan te brengen. De middenbeuk, die waarschijnlijk te somber en te zwaar was, werd vergroot en de kolommen werden hoger en eleganter. Ook de kapellen van de zijbeuken en van de kruisbeuk en het koor werden vergroot en aan de centrale toren werden twee verdiepingen toegevoegd.
Toch bleek dit alles niet voldoende want rond het einde van de 14e eeuw en het begin van de 15e eeuw werkte men aan de kapellen van de kruisbeuk en het koor: dit alles werd aanzienlijk gewijzigd, de muren tussen het koor en de kapellen werden verwijderd en men bouwde een groter koor met een brede wandelgang en vijf kapellen rond de absis.
Kerk en parochie deelden het wel en wee van de stad. Zo werd zij in de woelige 16e eeuw tweemaal geteisterd door de beeldenstrom (in 1566, het begin van de godsdienstige beroerten in de Nederlanden, en in 1578 tijdens het calvinistisch bewind. Het kerkmeubilair uit de gotische en renaissance periode werd nagenoeg volledig verwoest.
Pas rond 1600 kan het herstel definitief op gang komen. De meeste kunstwerken die u nu nog kunt bewonderen zijn van jongere datum.
Verdere wijzigingen in de 17e werden gevolgd door een volledige verandering in de 18e eeuw, toen elk beschikbaar oppervlak gepleisterd werd en nieuwe gevelspitsen en enorme deuren werden toegevoegd.
De Franse bezetting in de 17e en 18e eeuw gingen gepaard met opeisingen en inbeslagnemingen van al het zilverwerk en de meeste klokken.
In de 19e eeuw volgden nog meer ongelukkige ingrepen: een altaar, het koorgestoelte uit 1718-1720 en de barokke afsluitingen van de zijkapellen werden verkocht. Rond 1840 werd een nieuwe vloer gelegd, waarbij alle oude grafstenen werden verwijderd. Enkele werden daarna aan de muren bevestigd.
Dit alles leidde, in de 19e eeuw (1870-1906), tot een soort "restauratie" o.l.v. architect A. Van Assche, die de kerk in een romaans-gotische uitzicht wou herstellen. De "embellissementen" uit de 18e eeuw werden gelukkig verwijderd. Maar de furie van de neo-gotiek maakte het bijna onmogelijk om de oorspronkelijke lijnen van de constructie te herkennen. De westpartij van de kerk is in romaanse stijl hersteld, de rest van de kerk hoofdzakelijk in gotische stijl. Gelukkig was de centrale toren, hoewel hersteld, niet gewijzigd. De overgang van de romaanse naar de gotische bouwtrant is goed merkbaar aan de torens, waar de zuidtoren een 15e torenspits in Lediaanse steen (= steen uit Lede) heeft.
-
Bezienswaardigheden:
De buitenzijde van de kerk is grotendeels opgetrokken in Doorniksesteen, afkomstig uit Henegouwen. Dit harde materiaal werd veelvuldig aangewend in de hele Scheldestreek, waar het gemakkelijk over het water kon vervoerd worden.
De kerk heeft een sober gotisch interieur.
- Er staat een fraaie renaissancesacramentstoren (= torentabernakel), in witte, zwarte en roze marmer, met delen in gemarmerd hout en terracotta en delen in koper. Uitgevoerd in vroeg-barokstijl en toegeschreven aan Jeroom Du Quesnoy de Oudere in 1593. Vermoedelijk werd het afgewerkt in verschillende fasen en door meerdere kunstenaars tussen 1693 en 1751. Ze stellen taferelen uit Oud en Nieuw Testament voor.
- Er is het hoofdaltaar in barokstijl, in witte en zwarte marmer, gemaakt door Jacques Cocx in 1657. Dit hoofdaltaar bevat het schilderij De marteldood van de H. Jacobus door Jan Boeckhorst geschilderd in 1659. Bovenaan in de nis van dit altaar prijkt een beeld van Sint-Jacob als pelgrim. De altaartombe werd in 1784-1785 vernieuwd door Jacob Martens.
- Marmeren zijaltaren (17e en 18e eeuw);
- Koorgestoelte van ca 1830;
- Communiebank in smeedijzer, deels verguld en verzilverd, in 1834 gemaakt door Christiaens;
- Eiken preekstoel (= kansel) in Lodewijk XVI-stijl, vervaardigd door Jacques Dutry. Het houtsnijwerk is van de hand van Jacques Lagye. Het wit marmeren beeld van de H. Jacob, de vier marmeren bas-reliëfs op de kuip werden vervaardigd door Charles Van Poucke (1786-1792);
- Verschillende biechtstoelen in barokstijl (17e- 18e eeuw);
Er is een rijke verzameling schilderijen (46 stuks)
De Orde van de Trinitariërs.
In één van de zijkapellen van Sint-Jacobs had de "Allerheiligste Orde van de Trinitariërs" haar onderkomen. Deze Orde kreeg onderdak in de vroegere kapel van de H. Cornelius. Sinds 1668 is het de kapel van de Broederschap van de H. Drievuldigheid.
De orde van de Trinitariërs werd in 1198 opgericht in Italië door de priesters Johannes van Martha en Felix van Valois. De orde stelde zich tot doel een grotere verering bij te brengen voor het mysterie van de H. Drievuldigheid, de gevangenzorg in het algemeen en de afkoop van christenslaven uit mohamedaanse gevangenschap in het bijzonder.
In 1641 werd door Monseigneur Triest, bisschop van Gent, een Broederschap van de Allerheiligste Drievuldigheid opgericht. De Gentse Sint-Jacobsparochie werd zo het coördinatiecentrum van de actie in de vlaamse gewesten. (1)
Daarom zijn de twee schilderijen (van Gaspar de Crayer en van Jan van Cleef) belangrijk. Waar Gaspar de Crayer de aandacht nog trekt naar de sultan, is zijn leerling reeds veel meer gedocumenteerd en is dit schilderij documentair vollediger (zicht op Algiers, Tripolis of Tunis, onderhandelen van een ordebroeder met een muzelmaanse vertegenwoordiger, bezoeken en moed inspreken van de gevangene slaven).
Ook in de "St-Walburgakerk" van Oudenaarde en in de "St-Petrus en Pauluskerk" van Oostende vindt men verwijzingen naar de confrerie.
Samenvatting van de geschiedenis van Gent door de eeuwen heen.
|
Archeologisch onderzoek heeft uitgewezen dat er nederzettingen gebeurden in Gent in de prehistorie. Later, in de Romeinse periode, begon de kern van de stad te groeien in de buurt van de samenvloeiing van de 2 rivieren, namelijk de Schelde en de Leie. De Vlaamse naam voor ‘Gent’ komst waarschijnlijk van het Keltische ‘Ganda’, wat samenvloeiing of monding betekent. |
|---|
Met de oprichting van de Sint-Pietersabdij (later de Sint-Baafsabdij) rond het jaar 630 groeide Gent verder. Later kwam er een tweede abdij bij, de zogenaamde Blandijnberg. Rond deze 2 religieuze centra kwam de beginnende stadskern tot stand. Deze nieuwe stad was belangrijk genoeg om een handelshaven te vestigen. Charlemagne gaf de haven zelf een vloot om zich te beschermen tegen de Vikings. Zowel in 851 als in 879 hebben de Vikings de stad aangevallen en geplunderd. Kort daarna werd een houten vestiging gebouwd voor een betere bescherming. Deze vestiging stond op de plaats waar zich nu het ‘Gravensteen’ bevindt.
Van de 11de tot de 12de eeuw groeide Gent uit tot een belangrijk handelscentrum, vooral dankzij de product van laken, vervaardigd uit Engelse wol. In 1178 schonk graaf Filips van de Elzas Gent zijn eerste privileges. Dezelfde graaf transformeerde de houten vestiging tot een stenen fort, beter gekend als het ‘Gravensteen’. In de 13de eeuw werd de stad geregeerd door een oligarchie van patriciërs, zij verdedigden hun eigen handelsinteresses constant tegenover de graaf en de corporaties. Gedurende de honderdjarige oorlog koos de graaf van Vlaanderen de kant van de Franse koning. Maar Gent was grotendeels afhankelijk van de import van Engelse wol. Daarom vroegen de inwoners van Gent aan Jacob van Artevelde, om de handelsrelaties met Engeland te behouden. Door diplomatische acties is hij erin geslaagd en hij kon een conflict met de Franse koning vermijden. Jacob werd in 1345 vermoord door zijn eigen mensen, maar zijn zoon Filip van Artevelde zette de oppositie tegen de graaf van Vlaanderen, Lodewijk van Male verder. |
|
|---|
|
In de 15de eeuw stond Gent onder het bewind van Bulgaarse hertogen, zij hadden graafschap Vlaanderen verkregen door huwelijksbeleid. De stad sloeg erin zijn belangrijkste privileges terug te verkrijgen onder de jonge Bulgaarse hertogin, Mary. Haar huwelijk met Maximiliaan van Oostenrijk. In de 15de eeuw was Gent onder het strikte toezicht van de Graven van Bourgondië (die Vlaanderen verkregen hadden door politieke huwelijken) De stad kon zijn belangrijke privileges behouden onder de jonge gravin van Bourgondië, Maria. Haar huwelijk met. Maximiliaan van Oostenrijk bracht de lage Landen in het Huis Van Habsburg. De kleinzoon van Maria en Maximiliaan werd geboren in Gent in het jaar 1500 : KAREL V. Alhoewel zelf geboren in Gent, strafte KAREL V zijn stadsgenoten streng omdat zij geen oorlogsbelastingen meer wilden betalen |
|---|
Onder het bewind van Philip II van Spanje (zoon van Karel V) leed Gent, net zoals de meeste Vlaamse steden en de Lage Landen, onder de religieuze problemen tussen Protestanten en Katholieken.Veel mensen verlieten het verarmde Vlaanderen en trokken naar Engeland en Duitsland. Het was enkel onder de Burggraven Albrecht en Isabella dat Gent weer bloeide. Later verbeterde de economische situatie door de aanleg van een kanaal tussen de Gentse haven en de stad Oostende. Oorlog was echter nooit veraf. Zeker toen Loius XIV van Frankrijk herhaaldelijk Vlaanderen probeerde te veroveren.. De Oostenrijkse periode van de 18de eeuw bracht vrede en welvaart. Nieuwe industrieën werden opgericht: suiker, katoen. |
|
|---|
In 1795 werden de vroegere Oostenrijkse Nederlanden bij Frankrijk gevoegd.Vanaf 1800 begon de katoenindustrie te bloeien.. Een bewoner van Gent, Lieven Bauwens, smokkelde de bouwplannen van een katoenmolen vanuit Engeland. Gent werd één van de belangrijkste industriële centra van het Franse Rijk. Na de Slag van Waterloo en het verlies van Napoleon, werden de Franse Nederlanden verenigd met Nederland in de Verenigde Nederlanden. Koning Willem I stichtte de Gentse Universiteit in 1817 en bouwde het Kanaal Gent-Terneuzen. Gent groeide steeds meer als industrieel centrum.Het aantal inwoners verdriedubbelde in de 19de eeuw. De verschrikkelijke werk –en woontoestanden resulteerden in de eerste Belgische vakbondsbeweging in Gent. Gent speelde ook een belangrijke rol in de Vlaamse Beweging in België. . In 1930 werd de Gentse Universiteit Nederlandstalig. Nu heeft Gent ongeveer 280.000 inwoners. Het is de hoofdstad van de Provincie Oost-Vlaanderen.